Oolde karke

Stellingwarfs

Staotig troont de oolde karke
boven alle daeken uut.
Miemert op zien eigen wieze
over al et dörps geluud.

As de wiend wi’jt om de toren,
is de koster dat wel wend.
Hi’j wet dat gien stien ooit waankelt
op et stevig fonnement.

Op ’e kaansel ligt de biebel,
waor de domenee vaek’ uut lest.
’t Volk dat luustert naor de zinnen,
et gebed dat gaot ’t best.

Om de karke staon de stienen
as een iewig eerbetoon
veur heur die oons dierber weren;
elk zien wezen, elk zien toon.

In de hede speulen voegels,
vrotten, tsjilpen zoas wi’j,
stiegen hoger as de karke,
vliegen de wolkens haost veurbi’j…

Baoken in de onrusttieden,
hi’j blift op zien plakkien staon
en de klinke van de deure
zal veur ieder eupengaon.
 
 
Harmen Houtman

Categories: Houtman Harmen (1952)